ขอ - Desktop Error
อยู่มาก็เนิ่นนาน
กาลเวลายิ่งนำพาให้เราได้ผูกพัน
อาจมีบางครั้งคราว
ที่ทำให้เราดูวกวนและสับสน
ดีกันอยู่หรือเปล่า
จริงใจให้กันไหม
โปรดอย่าจากไป
หยุดทรมาน
แม้ต้องล้มลง
ตรอมตรมทรมคลุกคลาน
ถูกว่าประนาม
ยิ่งทำให้เราสู้ต่อไป
ใจเรามั่นคงเรามั่นใจ
สติปัญญาและความกล้า
หาญเท่านั้นที่ทำให้หลุดพ้น
จากความหมองหม่น
ด้วยความเพียรและอดทน
จดจำมันเอาไว้
เมื่อพ่ายแพ้
รางวัลที่ยิ่งใหญ่
ไม่หวั่นไหว
ใจเดินไปด้วยกัน
รู้สึกในใจ
สาดแสงส่องทางสว่าง
มองผ่านดวงตา
ไขว่คว้าจะกลับมา
คือความงดงามของวันใหม่
ที่สุดหัวใจสุดเปี่ยมล้น
