Ben Seni Sevmeyi Beceremedim

Kadınım

Yüzüne dökülen saçlarını

Parmaklarımla omzuna yatırmayı sevdim

Titreyen ellerini avuçlarımda ısıtmayı

Gözlerinde boğulmadan hayale dalmayı sevdim

Deli gibi özleyen bi' adam ne kadar unutabilmişse sevdiği kadını

O kadar vazgeçebildim ben de senden

O kadar söyleyebiliyo' dilim

Yüreğim mi? Yüreğimi hiç sorma, o sensiz hep üşüyo'

Hayalin kırılmış bi' düş şimdilerde, hep aklıma düşüyo'

Aynı yolda yürümüyoruz artık seninle

Birlikte kurduğumuz hayalleri başka birileriyle yaşıyoruz

Ve biz başka şehrin sabahında

Her sabah yanı başımızda belki de hiç tanımadığımız bi' bedene sarılarak uyanıyoruz

İrkiliyoruz sonra, sarılarak üşümenin tadı yakıyo' canımızı

Ama unutma, alışmaya da mecburuz

"Öldüm", demeyle ölemiyoruz

Yaralandıkça her şeye rağmen yaşıyoruz

Aldığımız bütün yaralarımızla...

Dedim ya, çok abarttım seni sevmeyi

Çok üzüldüm, kırıldım, yıprandım

"Gel" dedim sana,"Yine sev"

Tekrâr yeşersin istedim umutlarım

Yeniden hayata bağlanayım

Ve seni kaybetmenin endişesini bile yeniden taşımaya hazırdım ulan

Ama olmayınca olmuyo' işte

Göz ağlamaya karar verdiğinde

Göz kapaklarını kapatmak nafile

Sızıyo' yaşların, tutamıyo'sun

Sen de tutama, tut ama avuçlarınla

Yattığın yatak kuş tüyünden de olsa

Benim ellerim havadayken

Senin için rahat etmeyecek ulan asla

Ben de alışacağım elbet

Diyeceğim o ki, benden aldığın huzuru başkasında kaybet