Ze neemt afscheid van de dagen
de zon die plaats maakt van de nacht
Ze neemt afscheid van de bomen
van de gebouwen in stad
Ze neemt afscheid van kleur
een witte winter en een zinderende zomer
Ze neemt afscheid van verre landen
en van haar eigen spiegelbeeld
Ze neemt afscheid van alles
Ze neemt afscheid van niets
Omarm je verbeelding
Het schijnt dat je zelfs zonder zicht
Kunt zien
Ze neem afscheid van de sterren
in de ogen van wie ze liefheeft
Ze neemt afscheid van wat veranderd
de tijd gaat door, maar zij staat stil
Maar het meest nog
neemt zij afscheid van die foto aan de muur
waar haar lief zo knap, zo teder
nu voor de tweede keer uit zicht verdwijnt
