Tantawan - คาราบาว (Carabao)
Written by：Payap Kampa
ทานตะวัน
บานแล้วที่เขื่อนป่าสัก
เฝ้าคอยคนรัก
ที่จากไปนานนับปี
แว่วหวูดรถไฟ
ครั้งใดใจหายทุกที
เหม่อมองคอยน้องของพี่
ที่สถานีไม่มีเธอมา
คอยพี่คอยน้องอยู่ที่แก่ง
สิ้นหวังอย่างแรง
ยืนเศร้าเฝ้าชาลชลา
ตะวันลับลง
สุดโค้งลับเหลี่ยมขอบฟ้า
รถไฟวิ่งไปลับตา
เหมือนลืมสัญญา
ถิ่นที่เคยเยือน
เขื่อนกักน้ำไม่ให้มันไหล
ไม่อาจจะหักห้ามใจ
ที่มันหลับไหลลืมเลือน
ลุ่มน้ำป่าสัก
คงฝากความหลังยังเตือน
สุดเหงาขาดเจ้าเป็นเพื่อน
รอเธอเยือน ทุ่งทานตะวัน
ทานตะวัน
ถึงการกำลังร่วงโรย
ลมแล้งเริ่มโชย
เหมือนคนที่สิ้นความฝัน
ทิ้งทุ่งอดีต
สองเราเคยได้เคียงกัน
สัญญาที่เคยรักมั่น
ทุ่งทานตะวันนั้น ยังเฝ้าคอย
เขื่อนกักน้ำไม่ให้มันไหล
ไม่อาจจะหักห้ามใจ
ที่มันหลับไหลลืมเลือน
ลุ่มน้ำป่าสัก
คงฝากความหลังยังเตือน
สุดเหงาขาดเจ้าเป็นเพื่อน
รอเธอเยือน ทุ่งทานตะวัน
ทานตะวัน
ถึงการกำลังร่วงโรย
ลมแล้งเริ่มโชย
เหมือนคนที่สิ้นความฝัน
ทิ้งทุ่งอดีต
สองเราเคยได้เคียงกัน
สัญญาที่เคยรักมั่น
ทุ่งทานตะวันนั้น ยังเฝ้าคอย
ทิ้งทุ่งอดีต
สองเราเคยได้เคียงกัน
สัญญาที่เคยรักมั่น
ทุ่งทานตะวันนั้น
ยัง เฝ้า คอย
